Zielnik
Zioła i ich zastosowanie.

Cebula Zwyczajna

Allium cepa

Zioła - Cebula Zwyczajna

Wszystkim nam dobrze jest znana cebula zwyczajna, gdzie częścią jadalną są mięsiste pochwy liściowe koloru białego, żółtego lub fioletowego, które tworzą w dolnej części rośliny cebulę, czyli tzw. organ spichrzowy. Z organu spichrzowego wyrastają również liście asymilacyjne charakteryzujące się zielonym kolorem o obłym kształcie. Liście te są rzadziej używane. Zwykle używa się liści szczypiorku. Pędy kwiatostanowe cebula wykształca dopiero w drugim roku jej uprawy. Pędy te osiągają wysokość od 90 cm do 190 cm i zakończone są kulistymi baldachami, które potrafią zawierać od 50 do 1000 kwiatów. Kwiaty cebuli zwyczajnej mają kolor biały lub zielonkawy.Torebki nasienne cebuli zawierają najczęściej 6 czarnych, pomarszczonych oraz trójgraniastych nasion. Jeśli chodzi o korzeń cebuli, to wytwarza ona tzw. wiązkowy system korzeniowy, który niejednokrotnie osiąga od 30 cm do 40 cm długości. Cebula zwyczajna to gatunek rośliny należący do rodziny czosnkowatych. Należy zwrócić uwagę, że cebula pochodzi z obszarów Azji Środkowej. Obecnie cebula nie rośnie w stanie dzikim, występuje tylko i wyłącznie w uprawie. Cebula to podstawowy element w kuchni do przyrządzania posiłków lub w czasie, kiedy mamy kaszel. Z cebuli można przygotować naturalny syrop. Syrop sporządza się w następujący sposób: cebulę kroimy na cienkie plasterki, umieszczamy je w słoiku, dodajemy kilka łyżek miodu oraz sok z całej wyciśniętej cytryny. Odstawiamy to wszystko na kilka godzin, po czym mieszamy zawartość i sprawdzamy, czy już cebula wydzieliła sok. W ten sposób przygotowany syrop pijemy kilka razy dziennie po 1 łyżce stołowej.

Zgodnie ze starożytnym historykiem greckim Herodotem, żyjącym w 5 wieku BC, 9 ton złota wydano na zakup cebuli, żeby nakarmić budowniczych piramid, tak popularnym i odżywczym warzywem była cebula w starożytnym Egipcie. Egipcjanie tak cenili cebulę, że nawet oferowali ją jako ofiarę. W wieku średnim cebula, prawdopodobnie dzięki swojemu silnemu zapachowi była używana jako zaklęcie przeciwko złym mocom i plagom. To właśnie zawartość siarki daje cebuli, jak również czosnkowi, ostry smak i zapach, który zgodnie z ludowymi uzdrowicielami miał zapobiec wszelkim infekcjom. W dzisiejszych czasach zielarze twierdzą, że cebula potrafi usunąć kurzajki oraz zapobiec trądzikowi. Syrop z cebuli jest rekomendowany w przypadku kaszlu jako środek wykrztuślny. Uważa się, że cebula posiada właściwości moczopędne oraz potrafi obniżyć wysokie ciśnienie krwi. Jednocześnie cebula to wspaniały środek odżywczy regenerujący nasz organizm, gdyż jest ona bogatym źródłem witamin, takich, jak B1, B2 oraz C.

Cebula, jak również jej krewne były znane na kontynencie amerykańskim od wieków. Cebula była ulubionym warzywem północnoamerykańskich Indian. Mieszkańcy pogranicza bez trudu potrafili zlokalizować indiańskie obozy w czasie wiosny - po silnym zapachu unoszącym się na terenach obozów.

SUROWCE LECZNICZE

Całe cebule, sok oraz liście czyli szczypior.

ZASTOSOWANIE

Cebula zwyczajna posiada wiele właściwości leczniczych. Są to między innymi właściwości moczopędne, przeciwzapalne, wykrztuślne, przeciwreumatyczne, antybiotyczne oraz przeciwbólowe. Cebula zwyczajna posiada również właściwości poprawiające przemianę materii. Cebula działa także korzystnie na nasz układ krążenia. Stosuje się ją na całym świecie na przeziębienia, grypy oraz kaszel. Podobnie jak czosnek, cebula posiada właściwości obniżające dusznicę bolesną, arteriosklerozę (zwężenie żył) oraz zapobiega atakom serca. Cebula jest również stosowana w prewencji infekcji jamy ustnej oraz próchnicy zębów. Podgrzany sok z cebuli stosuje się na zapalenia ucha. Wystarczy kilka kropel ciepłego soku zapuścić do ucha. Natomiast pieczona cebula świetnie nadaje się jako okład na wrzodziejące rany. Cebula posiada także reputację afrodyzjaka i jest często stosowana w kosmetyce w celu pobudzenia wzrostu włosów. Wdychanie soku wyciśniętego ze świeżej cebuli łagodzi katar.

Cebulę zwyczajną stosuje się również w następujących dolegliwościach chorobowych: choroba wysokogórska, rak piersi, infekcje wirusowe, przewlekłe wysiękowe zapalenie ucha środkowego.

HOMEOPATIA
Allium cepa to nazwa homeopatyczna cebuli. Terapeuci homeopatyczni uważają Allium cepa jako środek leczniczy na takie dolegliwości chorobowe, którym towarzyszą te same objawy jak te spowodowane przez wystawienie na czerwoną cebulę, to znaczy łzawienie i pieczenie oraz katar.
Dla celśw homeopatycznych, cebula czerwona jest zbierana w środku lata. Bulwy są miażdżone na papę, a następnie mieszane z wodą i alkoholem w długim procesie destylacji.

Allium jest używane w leczeniu jakiejkolwiek choroby, która jest związana z takimi objawami, jak piekący lub neurologiczny ból, obfita, przezroczysta i wodna wydzielina. Allium cepa jest szczególnie pożyteczna w czasie przeziębień, jak również dla osób cierpiących na katar sienny z ciągłym kichaniem, łzawieniem oraz piekącą wydzieliną z nosa, która powoduje, że nozdrza oraz usta (przede wszystkim górna warga) stają się bolesne. Wydzielina może wydzielać się raz z jednego raz z drugiego nozdrza. Powieki oraz oczy mogą być także napuchnięte.

Allium cepa jest również skuteczna w celu leczenia przeszywających neuralgicznych bólów związanych z bólem ucha u dzieci, bólem głowy za czołem, bólem zębów trzonowych, gdzie ból przenosi się z jednego zęba na drugi. Allium cepa można również podawać osobom we wczesnym stadium zapalenia gardła, któremu towarzyszy chrypa oraz kaszel.

WYSTĘPOWANIE I UPRAWA

Cebula zwyczajna od zawsze rosła na obszarach półkuli północnej. Była od tysiącleci uprawiana na środkowym wschodzie. Obecnie cebula zwyczajna rośnie na obszarach całego świata jako pożyteczne i posiadające walory lecznicze warzywo. Cebula zwyczajna to roślina klimatu umiarkowanego. Kiełkuje w temperaturze 20°C, choć zdarza się, że będzie kiełkowac w niższych temperaturach, np. w temperaturze około 5°C. Cebula zwyczajna jest bardzo wrażliwa na niedobor wody, co jest związane z tym, że zioło to posiada płytki system korzeniowy. Cebula zwyczajna najlepiej rośnie na lessach, madach oraz na glebach próchniczych. Źle będzie rosła na glebach kwaśnych oraz podmokłych. Preferowane pH gleby pod uprawę cebuli zwyczajnej wynosi od 6.5 do 7.0. Gdy w glebie, na której rośnie cebula będzie brakowało takich elementów pokarmowych, jak azot, wówczas możemy zaobserwować żółknięcie lub brak wzrostu rośliny. Brak fosforu to przede wszystkim powolny wzrost. Natomiast niewystarczająca ilość potasu w glebie będzie się wiązała z brązowieniem wierzchołków szczypioru cebuli.

SKŁADNIKI

Cebula zwyczajna zawiera następujące związki chemiczne: olejki lotne z siarkowymi substancjami, siarkę - zawierającą takie związki chemiczne, jak allicin (odpowiedzialny za właściwości antybiotyczne cebuli) oraz alliin, flawonoidy, kwasy fenolowe, saponiny oraz sterole. Ponadto w składzie chemicznym cebuli wyodrębniono następujące minerały: selen, cynk, żelazo, magnez, fosfor, sole wapnia. Witaminy zawarte w cebuli zwyczajnej to: głównie witamina C, A, B1, B2, PP.

SKUTKI UBOCZNE I OSTRZEŻENIA

Osoby cierpiące na ciężkie schorzenia wątroby oraz nerek nie powinny stosować cebuli zwyczajnej pod żadną postacią, jak również osoby z ostrymi chorobami układu pokarmowego oraz nasiloną niewydolnością serca powinny trzymać się z daleka od cebuli zwyczajnej.

KOMENTARZE

Marta - Październik-19-2014
Ja zalewam pokrojoną w kostkę cebulę (tak około 0,3 kubka cebuli) wrzątkiem i pozostawiam do zaparzenia na około 15 minut, po tym czasie odcedzam i piję jak herbatę. Jeśli ktoś lubi można osłodzić miodem - tak robi moja córka. Herbatka szybko pomaga pozbyć się chrypki i niewielkiego bólu gardła. Stosować 3 razy dziennie. Herbatka ma delikatny, cebulowy smak. Dzieci też mogą ją pić, również profilaktycznie.
Małgorzata - Czerwiec-03-2013
Na kaszel, chrypkę, bolące gardło gotuję 2-3 cebule w mleku, następnie miksuję z miodem. Wspaniale smakuje i pomaga.
To Top
©2002-2019 herbs2000.com / elmaskincare.com